Miðflokkurinn og árásirnar á minnihlutahópa

Að fylgjast með umræðunni frá flokksfólki Miðflokksins hvort heldur það er á Alþingi, á samfélagsmiðlum, í viðtölum og á þeirra eigin vefsíðu er eitthvað svo sjúkt og óheilbrigt í alla staði sem hugsast getur því ekkert andlega heilbrigt fólk ætti að geta hagað sér með þeim hætti sem þetta fólk gerir.

Við getum farið í grunninn og talað um Kluasturmálið fræga en upptökurnar frá þeim tíma sögðu þá og segja enn og staðfesta hvernig hugarfar þessa fólk og stuðningsfólks flokksins er í raun og veru því þar liggur í raun kjarni þess sem flokkurinn er í dag.

Það virðist alltaf vera tími hjá einhverjum í Miðflokknum til að rífa sig upp yfir regnbogafána, hinsegin fólk eða innflytjendur. Flestir skyldu næstum halda að þetta væru stærstu vandamál landsins.
Ekki húsnæðið. Ekki heilbrigðiskerfið. Ekki verðlagið. Nei, alltaf endar þetta einhvern veginn á sama stað, einhver hópur sem auðvelt er að gera tortryggilegan. Þegar þeir hópar sem ráðist er á fara að svara fyrir sig kemur sama gamla sagan um misskilning og útúrsnúning, það er að segja að árásaraðilinn gerir sig að fórnarlambi. Þess vegna er orðið erfitt að líta á þetta sem klaufaskap eða ómeðvitaða hegðun því Þetta lítur miklu frekar út eins og fullkomlega meðvituð aðferðarfræði, oft kennd við narcisma.

Til þess að hægt sé að átta sig betur á þessu þurfum við að taka skýr dæmi, greina þau og staðfesta.

Dæmi 1: Regnbogafáninn í skólum

Snorri Másson setti fram gagnrýni á regnbogafánann í grunnskólum og talaði um hann sem „veraldlegt trúartákn“. Samkvæmt frétt Vísi vakti það sterk viðbrögð og Hildur Eir Bolladóttir kallaði þetta „ömurlegan málflutning“, en Guðrún Karls Helgudóttir biskup sagðist sammála henni. Vísir fjallaði líka sérstaklega um að Snorri hefði síðar sagt að snúið hefði verið út úr orðum hans og talaði um „lygaáróðursherferð af hálfu pólitískra andstæðinga“.

Tenglar:
Vísir: „Prestur afþakkar ‘ömurlegan málflutning’ Miðflokksins“
Vísir: „Lygaáróðursherferð af hálfu pólitískra andstæðinga“

Dæmi 2: Sama mál tekið upp í Kópavogi

DV greindi frá því 20. apríl að Miðflokkurinn í Kópavogi hefði birt myndband þar sem oddvitinn Einar Jóhannes Guðnason sagðist vilja láta taka alla aðra fána en þann íslenska niður við skóla bæjarins. Þetta skiptir máli af því það sýnir að umræðan um regnbogafánann var ekki lengur bara bundin við Snorra Másson sem einstakling, heldur hafði sami tónn ratað inn í annað framboð tengt flokknum.

Tengill:
DV: „Miðflokkurinn í Kópavogi vill láta fjarlægja regnbogafána við alla skóla bæjarins“

Dæmi 3: Innflytjendur og atvinnuleysi

Í ræðu á Alþingi 2. mars 2026 sagði Snorri Másson að árið 2025 hefðu um 3.400 fleiri útlendingar komið til landsins en farið, þrátt fyrir hækkandi atvinnuleysi. Í sömu ræðu sagði hann að rúmlega helmingur atvinnuleysisskrár væru útlendingar, þótt þeir væru aðeins tæplega fimmtungur íbúa. Þarna er innflytjendum stillt upp sem stórum hluta vandans í umræðu um atvinnuleysi.

Tengill:
Alþingi: „Snorri Másson (M): Innflytjendur og atvinnuleysi“, 2. mars 2026

Dæmi 4: „Vöxtur íslensku þjóðarinnar“

Í annarri ræðu á Alþingi 13. apríl 2026 kvartaði Snorri yfir því að í atvinnustefnu væri ekki talað um kvóta, hámarksfjölda aðfluttra eða „vöxt íslensku þjóðarinnar“. Það færir umræðuna úr almennri stefnu um vinnumarkað yfir í skýrari skiptingu milli „okkar“ og „hinna“, þar sem fjölgun aðfluttra er gerð að pólitísku áhyggjuefni í sjálfu sér.

Tengill:
Alþingi: „Snorri Másson (M): Atvinnustefna og innflytjendamál“, 13. apríl 2026

Hegðunin sem sést í þessum dæmum

Ef þessi dæmi eru sett hlið við hlið sést mjög einfalt mynstur. Fyrst eru minnihlutahópar eða sýnileiki þeirra gerðir að vandamáli í opinberri umræðu, annaðhvort með því að stilla þeim upp sem ógn við almenning eða sem félagslegu og efnahagslegu vandamáli á þann hátt að þeir séu að taka frá öðrum.
Síðan koma hörð viðbrögð frá þessum hópum og að lokum er því svarað með því að segja að um misskilning, útúrsnúning eða ósanngjarna atlögu sé að ræða gagnvart þeim sem hófu þá vegferð að tala minnihlutahópana niður og etja þeim gegn hverjum öðrum.

Það er líka erfitt að horfa fram hjá því hvað þessi forgangsröðun er aumkunnarverð, lítilmannleg og í raun til þess gerð að upphefja lægstu hvatir mannskepnunar.
Meðan fólk glímir við húsnæðisvanda, biðlista, verðbólgu og síhækkandi framfærslukostnað, virðist alltaf vera nægur tími til að fara í enn eina árásarlotuna gegn regnbogafána eða enn eina ræðuna þar sem innflytjendur eru gerðir tortryggilegir.
Það segir sitt um pólitíska línu flokks sem virðist oftar leita að minnihlutahópum sem geta ekki eða illa svarað fyrir heldur en að leita að og ræða um hvernig hægt er greina og leysa þau vandamál sem þjóðin stendur frami fyrir.

Það versta við þessa framgöngu er kannski ekki bara dónaskapurinn eða sjálfshólið heldur sú staðreynd hversu gegnsæ hún er.
Fyrst er sparkað í minnihlutahóp.
Síðan er beðið eftir því að fólk reiðist.
Og að lokum er kvartað yfir því að þeir sem ráðist er á svari fyrir sig og þá er farið í fórnarlambsstellinguna þar sem fórnarlambinu er kennt um.
Þessi aðferð verður bara þreyttari, augljósari og aumari eftir því sem lengra líður.

Viðauki:

Greining á narcissistic personality disorder byggir á viðvarandi mynstri mikilmennsku, þörf fyrir aðdáun og skorti á samkennd sem metið er af fagfólki samkvæmt stöðluðum greiningarviðmiðum.

Narcissistic personality disorder

Narcissistic personality disorder (NPD) er persónuleikaröskun sem einkennist af ýktri sjálfsmynd, stöðugri þörf fyrir aðdáun og skorti á samkennd með öðrum. Röskunin hefur áhrif á hugsanir, tilfinningar og samskipti einstaklingsins og getur valdið verulegum félagslegum og starfslegum erfiðleikum.

Helstu staðreyndir

• Flokkun: Persónuleikaröskun (DSM-5; ICD-11)
• Tíðni: Áætlað 1–2% almennrar íbúar
• Kyn: Algengara hjá körlum
• Byrjun: Snemma á fullorðinsárum
• Meðferð: Sálfræðimeðferð, einkum samtalsmeðferð (t.d. hugræn atferlismeðferð)

Einkenni og hegðun

Einstaklingar með NPD sýna gjarnan mikla sjálfsupphafningu, trú á eigin yfirburði og viðkvæmni fyrir gagnrýni. Þeir leita eftir aðdáun og viðurkenningu, en hafa tilhneigingu til að nýta sér aðra í eigin þágu. Undirliggjandi getur verið brothætt sjálfsálit og ótti við afneitun eða niðurlægingu.

Greining og orsakir

Greining byggist á viðmiðum í DSM-5 eða ICD-11, þar sem meta þarf mynstur stöðugra hugsana og hegðunar yfir tíma. Orsakir eru fjölþættar og felast líklega í samspili erfða, skapgerðareinkenna og reynslu í æsku, einkum tengslavanda eða óstöðugri umhyggju foreldra.

Meðferð og horfur

Meðferð beinist að því að bæta innsæi, sjálfsmynd og samskipti. Sálfræðimeðferð, einkum langtímameðferð eins og hugræn atferlismeðferð eða geðdýnamísk nálgun, getur hjálpað. Lyfjameðferð er aðeins notuð við samhliða einkennum eins og þunglyndi eða kvíða. Horfur eru breytilegar og ráðast af hvata einstaklingsins og stöðugleika meðferðar.

Skoðað: 67