Mannréttindi margbrotin á fötluðum manni

Á ég að sætta mig við að sveitarfélagið vildi ekki endurnýja NPA-samninginn minn og lokaði mig hér inni?

Á ég að sætta mig við að lifa hér eins og fangi?

Á ég að sætta mig við að sitja allan daginn í óþægilegum stól sem er ekki gerður til að sitja í allan daginn, alla daga?

Á ég sætta mig við að hafa litlar sem engar tekjur?

Á ég að sætta mig við að fá ekki að búa hjá fjölskyldunni minni?

Á ég að sætta mig við að búa í samfélagi þar sem er í raun ekki pláss fyrir mig?

Fólk hlustar ekki, lætur eins og ég sé ekki til.

Þetta og svo miklu meira eru spurningar sem Erling Smith spyr sig á hverjum degi og eins líka af hverju sveitarstjórn Mosfellsbæjar fer ekki að lögum um NPA þjónustu fyrir hann.

Saga hans gæti orðið saga þin sem þetta lest og ert fullfrísk/ur í dag því í einu vetfangi var öllu hans lífi umturnað á einu kvöldi þegar hann lenti í slysi sem varð til þess að hann er í dag lamaður frá hálsi og niður úr eftir læknamistök að hluta og mistök í endurhæfingu sem gerðu líf hans verra en vera þyrfti.

Látum Erling lýsa þessu í viðtali sem tekið var við hann og birt á fésbókarsíðunni “Við erum hér líka“, Huldufólkssögur úr nútímanum.

Skoðað: 2623

Jack Daniels

Jack Hrafnkell Daníelsson er fæddur í lok janúar 1965 í Reykjavík en ólst upp á sveitabæ á Snæfellsnesi.
Ég hef alltaf haft mikin áhuga á fréttum og stjórnmálum ásamt öllu því sem fylgr því en eitt af því er þegar stjórnmálafólk getur ekki verið heiðarlegt.
Ég hef á síðari árum einbeitt mér mest að skrfum um málefni öryrkja, aldraðra og þeirra sem erfiðast eiga með að verja sig gagnvart því gríðarlega óréttlæti sem þessir hópar þurfa að búa við.
Ég hef alltaf átt erfitt með að horfa upp á óréttlæti og slæma framkomu við minnihlutahópa því stofnaði ég þennan vettvang til að leyfa rödd þeirra að heyrast í þjóðfélaginu.
Í seinni tíð hef ég meira einbeitt mér að því að skoða staðreyndavillur í umræðunni, benda á þær og sýna fram á staðreyndir með heimildum, tenglum og rökum.