
Verðtrygging húsnæðislána er eitt umdeildasta atriði íslenska fjármálakerfisins. Fyrir marga er hún einfaldlega „kerfi sem lætur skuldina hækka“, en aðrir benda á að hún hafi lengi gert heimilum kleift að taka lán með lægri byrjunarbyrði en ella. Hvorugt er alveg rangt. Réttari myndin er sú að verðtrygging flytur verðbólguáhættu frá lánveitanda yfir á lántaka, og afleiðingarnar ráðast síðan mjög af því hvernig verðbólga þróast.
Hvað er verðtrygging í raun?
Samkvæmt lögum um vexti og verðtryggingu er heimilt að verðtryggja lánsfé með vísitölu neysluverðs, sem Hagstofa Íslands reiknar og birtir mánaðarlega. Það þýðir að höfuðstóll verðtryggðs láns er tengdur verðlagi í hagkerfinu. Ef vísitalan hækkar hækkar höfuðstóllinn líka. Þetta er ekki túlkun eða pólitísk skoðun heldur bein afleiðing lagaumhverfisins.
Á mannamáli merkir þetta að verðtryggt lán er ekki föst skuld í krónum talið. Heimili getur tekið 40 milljóna króna lán, greitt af því reglulega, en samt séð eftirstöðvar lækka hægt, standa í stað eða jafnvel hækka, ef verðbólga er nægilega mikil. Ástæðan er sú að verðbæturnar leggjast ofan á skuldina áður en afborgun nær að vinna hana niður.
Fullyrðing 1: „Verðtrygging þýðir að þú borgar en skuldin getur samt hækkað.“
Niðurstaða: Rétt.
Þetta er kjarni verðtryggingar. Vísitala neysluverðs er mælikvarði á þróun verðlags, og þegar höfuðstóll láns er bundinn við hana getur skuldin hækkað þótt lántaki sé að standa í skilum. Það er því fullkomlega rétt að verðtryggð lán geta hækkað í krónum talið samhliða verðbólgu.
Það sem ruglar marga er að mánaðargreiðslan getur samt litið hagstæðari út í byrjun en á óverðtryggðu láni. Þess vegna geta tveir hlutir verið sannir á sama tíma: greiðslubyrðin getur verið lægri fyrst, en skuldin sjálf þrálátari og seinni að lækka.
Fullyrðing 2: „Verðtryggð lán eru alltaf verri fyrir heimilin.“
Niðurstaða: Of einfalt – og því villandi.
Það er ekki rétt að verðtryggð lán séu sjálfkrafa alltaf verri í öllum aðstæðum. Seðlabankinn beitir öðrum viðmiðum í greiðslumati fyrir verðtryggð og óverðtryggð lán: fyrir verðtryggð lán er miðað við að lágmarki 3% vexti og að hámarki 25 ára lánstíma, en fyrir óverðtryggð lán við að lágmarki 5,5% vexti og að hámarki 40 ára lánstíma. Þetta sýnir að kerfið sjálft gerir ráð fyrir því að verðtryggð lán beri lægri byrjunarbyrði í greiðslumati.
Þetta getur skipt máli fyrir fyrstu kaupendur og tekjulægri heimili. Lægri greiðslubyrði í upphafi getur verið ástæðan fyrir því að fólk kemst yfirleitt inn á markaðinn. HMS benti einnig á í mánaðarskýrslu að mörg heimili hefðu fært sig úr óverðtryggðum lánum yfir í verðtryggð lán þegar nafnvextir voru háir, einmitt til að lækka greiðslubyrði.
Hins vegar fylgir þessari lægri byrjunarbyrði verðbólguáhætta. Ef verðbólga er þrálát eða há getur skuldin haldist há lengi og eignamyndun orðið hægari. Réttasta niðurstaðan er því sú að verðtryggð lán geta verið hagstæð til skemmri tíma fyrir greiðsluflæði, en áhættusamari til lengri tíma fyrir skuldastöðu.
Fullyrðing 3: „Verðtrygging er fyrst og fremst vörn fyrir lánveitendur.“
Niðurstaða: Að mestu rétt.
Meginhlutverk verðtryggingar er að verja raunvirði kröfunnar. Ef lán væri óverðtryggt í verðbólgu myndi raunvirði endurgreiðslna rýrna. Með verðtryggingu gerist það síður, því höfuðstóllinn fylgir verðlagi. Það þýðir að hluti verðbólguáhættunnar færist frá bankanum eða öðrum lánveitanda yfir á heimilið sem skuldar.
Þetta er líka ástæða þess að gagnrýnendur verðtryggingar segja kerfið ósanngjarnt: bankinn eða sjóðurinn ver sig, en lántakinn situr eftir með hækkandi skuld ef verðbólga fer af stað. Sú lýsing er ekki áróður heldur efnislýsing á því hvernig kerfið skiptir áhættunni.
Hverjir hagnast þá?
Ef spurt er hverjir hagnist mest á verðtryggðu lánaumhverfi er stysta svarið: þeir sem eiga kröfurnar. Það eru fyrst og fremst bankar, lífeyrissjóðir og aðrir fjárfestar sem eiga verðtryggð lán eða skuldabréf. Þeir njóta þess að raunvirði krafnanna er betur varið gegn verðbólgu en ella.
Það þarf þó að hafa eitt alveg skýrt: úr ársreikningum banka er ekki hægt að lesa beinan „hagnað af verðtryggðum húsnæðislánum einum og sér“. Bankarnir birta heildarhagnað samstæðunnar, ekki sértæka sundurliðun sem segir nákvæmlega hvað verðtryggð íbúðalán skiluðu miklum hreinum hagnaði. Þess vegna er ekki hægt að fullyrða af ábyrgð að bankahagnaður sé „allt saman vegna verðtryggingar“. Það sem hins vegar er hægt að segja með stoð í gögnum er að lánastofnanir hafa verið mjög arðbærar og greitt út mikinn arð til eigenda sinna á síðustu árum.
Hagnaður bankanna og arður til eigenda
Árið 2025 var hreinn hagnaður Íslandsbanka 25,2 milljarðar króna, Arion banka 30,6 milljarðar og Landsbankans 38,0 milljarðar króna. Á sama tíma sýna aðalfundarskjöl og ársuppgjör að arðgreiðslur til eigenda voru verulegar: Íslandsbanki greiddi 12,1 milljarð króna í arð árið 2025 fyrir rekstrarárið 2024, Arion banki 16 milljarða króna og Landsbankinn 18,892 milljarða króna.
Árin á undan sýna sömu meginstefnu. Íslandsbanki hagnaðist um 24,6 milljarða árið 2023 og 24,5 milljarða árið 2022, með arðgreiðslum upp á 12,3 milljarða árið 2024 og 12,3 milljarða árið 2023. Arion banki var með 26,1 milljarðs hagnað árið 2024 og 25,7 milljarða árið 2023, og Landsbankinn hagnaðist um 37,5 milljarða árið 2024 og 33,2 milljarða árið 2023. Þetta staðfestir að stærstu lánveitendur landsins hafa verið mjög arðbærir á tímabili þar sem verðtryggð lán hafa enn verið stór hluti kerfisins.
En aftur: það sannar ekki eitt og sér að allur þessi hagnaður sé beint sprottinn af verðtryggingu. Það sannar hins vegar að eigendur lánastofnana hafa notið mikils ávinnings af mjög arðbæru bankakerfi.
Fullyrðing 4: „Ef verðtrygging yrði afnumin myndi allt batna strax.“
Niðurstaða: Rangt.
Afnám verðtryggingar myndi ekki sjálfkrafa bæta stöðu allra lántaka. Líklegasta skammtímaáhrifin væru þau að ný lán yrðu með hærri mánaðargreiðslum í byrjun, því lánveitendur þyrftu að verðleggja verðbólguáhættuna með öðrum hætti, til dæmis með hærri nafnvöxtum eða þyngra greiðslumati. Það gæti gert fyrstu kaupendum og tekjulægri hópum erfiðara fyrir.
Aftur á móti myndi skuldin verða einfaldari og gegnsærri. Óverðtryggt lán hækkar ekki sjálfkrafa með vísitölu neysluverðs. Lántaki sæi því skýrar að afborganir lækka raunverulega skuldina. Fyrir marga væri það bæði sanngjarnara og skiljanlegra kerfi, jafnvel þótt inngangurinn á markaðinn yrði þyngri.
Raunhæfasta niðurstaðan er því þessi: afnám verðtryggingar myndi færa áhættuna aftur í meira mæli yfir á lánveitendur og líklega hækka byrjunarbyrði nýrra lána, en á móti gera skuldastöðu heimila skýrari og draga úr því að höfuðstóll blási út í verðbólgu.
Niðurstaða staðreyndakönnunar
Verðtrygging er hvorki goðsagnakennd allsherjarlausn né einfaldlega „svik“ í tæknilegum skilningi. Hún er lögbundið fyrirkomulag sem tengir höfuðstól lána við vísitölu neysluverðs. Hún getur lækkað greiðslubyrði í byrjun og hjálpað fólki inn á markaðinn, en á móti getur hún dregið úr eignamyndun og látið skuldir hækka eða standa í stað þegar verðbólga er mikil.
Þeir sem hagnast mest á kerfinu til lengri tíma eru almennt þeir sem eiga kröfurnar: bankar, lífeyrissjóðir og eigendur lánastofnana. Heimilin fá helst skammtíma létti, en bera á móti meiri verðbólguáhættu. Það er því staðreyndalega rétt að segja að verðtrygging verji fyrst og fremst lánveitandann. Það er hins vegar of langt gengið að fullyrða að allur bankahagnaður á Íslandi sé beinn „gróði af verðtryggðum lánum“. Gögnin styðja þá niðurstöðu ekki í þeirri nákvæmu mynd.
Heimildaskrá
-
Alþingi – Lög nr. 38/2001 um vexti og verðtryggingu (sérstaklega 13.–14. gr. um verðtryggingu lánsfjár).
-
Hagstofa Íslands – Vísitala neysluverðs og skýringar á VNV.
-
Seðlabanki Íslands – Lánþegaskilyrði fasteignalána og yfirlýsing fjármálastöðugleikanefndar 15. júní 2022.
-
Seðlabanki Íslands – Breytingar á lánaumhverfi heimila (6. febrúar 2025).
-
HMS – Mánaðarskýrsla janúar 2025 og mánaðarskýrsla desember 2025 um þróun verðtryggðra og óverðtryggðra lána.
-
Íslandsbanki – ársuppgjör og aðalfundarskjöl 2022–2025. heimild
-
Arion banki – ársuppgjör og aðalfundarskjöl 2023–2025.
-
Landsbankinn – ársuppgjör og aðalfundarskjöl 2023–2025.
Greinin er unnin og staðreyndakönnuð með aðstoð ChatGPT
Skoðað: 69
Jack Hrafnkell Daníelsson er fæddur í lok janúar 1965 í Reykjavík en ólst upp á sveitabæ á Snæfellsnesi.
Ég hef alltaf haft mikin áhuga á fréttum og stjórnmálum ásamt öllu því sem fylgr því en eitt af því er þegar stjórnmálafólk getur ekki verið heiðarlegt.
Ég hef á síðari árum einbeitt mér mest að skrfum um málefni öryrkja, aldraðra og þeirra sem erfiðast eiga með að verja sig gagnvart því gríðarlega óréttlæti sem þessir hópar þurfa að búa við.
Ég hef alltaf átt erfitt með að horfa upp á óréttlæti og slæma framkomu við minnihlutahópa því stofnaði ég þennan vettvang til að leyfa rödd þeirra að heyrast í þjóðfélaginu.
Í seinni tíð hef ég meira einbeitt mér að því að skoða staðreyndavillur í umræðunni, benda á þær og sýna fram á staðreyndir með heimildum, tenglum og rökum.
Fáðu meira frá Skandall.is
Komdu í Áskrift og fáðu nýjasta efnið í tölvupósti.




